|
Perry
Ik zag vanmorgen dat Perry Sport geen Perry Sport meer heet. Het heet Perry. Ik ben nog de hoek om gefietst om te kijken of daar Sport stond. Mooi niet.
Hoelang Perry Sport al Perry heet dat weet ik niet. Ik heb het niet zo vaak over de Perry Sport, ik denk er zelfs niet eens zo vaak aan, maar als de Perry ooit ter sprake gekomen is dan heb ik Perry Sport gezegd. Wat erg.
Mijn ouders zeggen Perry van der Car. God weet hoe vaak ik ze verbeterd heb. Perry is mijn vaders lievelinsgwinkel want hij zit op tennis. Hij heeft al zeker 30 jaar de tijd om op het plastic tasje te zien dat het Perry Sport en nu inderdaad ik weet het Perry heet.
Ik ben dus net zo erg. Ik heb geen enkel recht van spreken. Ik ben een kind van mijn tijd en mijn ouders.
Waar zijn de Benbits en de Snor-cola? Waar zijn de Raiders en de Treets?
Gelukkig loopt internet altijd achter. Omdat perrypuntennel over motoren - ook leuk - gaat heet Perry online gewoon perrysportpuntennel.
Tampsta
Een doelgroep is maar een doelgroep.
Tandpasta is maar tandpasta.
Maar toch.
Aquafreshers zijn vaak een beetje TROS-types. Hapklare tandpasta waarmee je geen enkel statement maakt en lekker meehobbelt in de consumersociety of zoiets. Omdat je er nog nooit over nagedacht hebt.
Elmexers willen graag doen wat gebruikelijk is als je het goed wilt doen. Stemmen wat je ouders stemden, doen wat de dokter zegt en gewoon de puberteit overslaan. Elmex-poetsers hielden vroeger spreekbeurten over de schijf van vijf. Ja/Nee/Geen Mening? Geen mening. Eerst even inlezen.
Macleans is voor meelopers. Nieuwe look? Net zolang poetsen tot je erbij hoort. Iedereen die deze zomer voor het eerst teenslippers heeft gekocht is potentieel voor Macleans.
Prodent is adhoc. Als je voldoende ruimte in je mandje hebt neem je een voordeelpak mee. Onbetrouwbare honden, die Prodenters.
Zendium. Een duidelijk voorbeeld van misplaatste arrogantie. Zendiummers stemmen PvdA en voor de gemeenteraad GroenLinks. De beste adviseurs voor Elmexers zijn het.
Parodontax zijn Zendiummers met geld. Stemmen rechts, maar shoppen bij de natuurwinkel. Paradontaxers zijn zo overtuigd van hun eigen adem dat ze poetsen met een mengsel van pruimtabak en cup-a-soup. Nooit mee zoenen dus. Tenzij het in is, dan kun je als Macleanser een oogje dichtknijpen.
Duitsers hebben zelfspot
Klaar voor de camping?
The Germanizer
Blijven hangen
Als je wel eens gerookt hebt, minder dan 2 uur per dag doet aan bodyrollen en allergisch bent voor je cavia of ander spul, dan ben je veel ouder dan je bent. Of zoiets. Op jeechteleeftijd kun je erachter komen hoe oud dan wel. Maar dat kost een paar dagen en dan verlies je die weer. Daarbij weet je wel hoe oud je bent, afhankelijk van hoe oud je bent natuurlijk. Of je wilt het helemaal niet weten.
Waar het om gaat is hoe oud andere mensen zijn. Dan weet je dat tenminste. Wie weet komt het nog eens van pas.
Daar kunt u nu heel eenvoudig achter komen!
Als je twijfelt over de echte leeftijd van je vrienden, lief of familie - want laten we eerlijk zijn dat straalt op je af en dus ook weer terug dus niemand heeft er wat aan als je omgaat met premature bejaarden - dan geldt de regel: Wanneer ben jij blijven hangen in de muziek?
Blijf discreet, eerlijkheid is nooit ergens goed voor gebleken. Spreek af, snuffel tussen de platen en cassettebandjes - stof? - en verricht een uitsluitende check tussen de CD's en mp3s. Dan weet je het wel zo'n beetje.
Ik ben echt jong. Jezus, wat ben ik jong.
Mijn nieuwe lievelinsgband is nieuw en stond deze week pas in de Oor, zo jong is het. Het is The Mars Volta en ik hoop dat niemand naar het concert wil behalve ik want dan hoef ik niet helemaal naar de Heineken Music Hall. Zou ik dan toch nog weer eens iets mogen zien in good-uhhh-old Paradiso of Melkweg?
Ik heb iets gewonnen
Het is een taart. Omdat ik zo'n goed idee had. Het idee moest origineel en spraakmakend zijn. En ik heb gewonnen.
Ik heb ooit eerder iets gewonnen. Zes was ik en we deden wat leuks. Een dagje Texel en dan meevaren met vissers. Het was een hele grote boot met een heleboel mensen en af en toe een visser. Dan moest je wel goed zoeken.
Het regende en waaide maar dat wisten mijn ouders 's ochtends nog niet. Op de boot kregen we allemaal een lootje. Het lootje was nat en verfrommeld toen de loterij begon. Nummer 329. Nummer 329 zat erbij. Mijn zus duwde me richting een grote, bebaarde visser. Ik gaf hem wat er over was van mijn lootje en kreeg er een plastic zakje ongepelde Hollandse garnalen voor terug.
Ik was best blij.
Het duurde thuis zeker drie en een half uur voordat mijn moeder van mijn prijs een handjevol roze garnaaltjes had weten te maken.
Mijn moeder was niet blij.
Ik verdeelde ze onder ons vieren.
Het was de laatste keer dat ik iets won.
Tot nu.
Ik ben zo blij.
Alles is nog steeds stom in Zoetermeer
We waren vrij en dat was meteen de reden. Twaalfuurtwee op spoor 5 en dan kon er eigenlijk niets meer misgaan.
Wat er precies mis ging dat wisten we niet maar we waren blij dat we elkaar uiteindelijk vonden en wat er verder zou gebeuren was bijzaak. We namen zomaar een trein en kwamen zomaar ergens aan waar aansluiting bestond met Zoetermeer. Van daar wisten we het wel. De sprinter ging alleen rechtsom omdat de NS moest klussen. We kruisten bovenlangs de plek waar we een dik half uur later onderlangs weer langskwamen. Omdat het een lus is. We waren er bijna, maar daar ging het niet om. Het ging om de lus en de sprinter en om rechtsom en dat we konden hangen, gapen, zuchten, nagelbijten. Alles is nog steeds stom in Zoetermeer en dat is maar goed ook.
|
