Ik meet zelf wel hoe het met de economie gaat.
Met een euro.
1 Hamburger alsjeblieft.
Zeg ik dan.
En dan maar wachten.
Drie minuten.
En dan nog een servetje natuurlijk.
Zolang fastfood geen fastfood mag heten.
Zitten we nog middenin de recessie.
Vroeger werkten enthousiaste stuiterballen bij de frietjes.
Toen de Nieuwe economie uitbrak waren ze ineens weg.
Ze werden enthousiaste programmeurs en projectmanagers.
De frietjesscheppers en milkshaketappers stuiteren niet meer.
Ze sloffen maar een beetje.
In de Heinekenhal wacht ik 20 minuten op 2 Heineken.
Drie jongens met rode polo's staren naar de tap.
Ze tellen mijn muntjes.
Het zijn er zes. Twee keer drie. Het klopt.
Achterop hun polo staat Tempo-team.
De recessie is nog in volle gang, wat ik je brom.
