Normaal vier ik K-dag niet.
Maar als iemand die dood is een feestje geeft,
wil ik best een uitzondering maken.
Ik had nog allemaal oude spulletjes.
Marijke ook.
Samen hadden we best veel oude spulletjes.
En wie verkoopt, hoeft niet te lopen.
Om 9 uur 's ochtends spraken we af.
Op de Prinsengracht.
Marijke had sap, ik de croissantjes.
Marijke had bij Xenos een professioneel matje gekocht.
Dat waaide weg, maar we vonden het terug.
Met een croissant in ons mond, en sap in een hand hadden we elk 1 hand vrij.
Daarmee pakten we alvast wat oude spulletjes uit onze weekendtassen.
Op alle 4 de hoeken 1 oude spulletjes-unit.
Het matje bleef liggen.
Zo, nu eerst ontbijten. Dachten we.
Maar dat mislukte
Toen 13 vrouwen en meisjes als raven op onze spullen doken.
De weekendtassen werden opengerukt.
Twee vrouwen maakten ruzie om een lampje.
Het andere lampje werd gejat.
Toen de beste units weg waren, konden we rustig uitpakken.
De kleurtjes moeten bovenop, wist Marijke.
Zij had vorig jaar ook verkocht.
Heb jij nog woon-items? Die lopen het best.
Ik had nog 3 waxinelichtjehouders.
Die wil ik wel van je kopen, zei Marijke.
De woon-items waren op.
Af en toe kocht iemand iets.
Daarna moesten we alles weer herschikken natuurlijk.
Dan ben je lekker bezig en dat trekt nieuwe kopers.
Vanaf 12 uur was alles 1 euro.
Vanaf 2 uur was alles gratis.
We gingen aan boord van de Suit Supply boot.
Daar kenden we iemand, die we meteen kwijt waren.
We kregen bier en chippies van de Suit Supply.
Terwijl ik er nog nooit iets gekocht heb.
We gingen weer van boord.
Amstelveld, riep iemand.
En toen weer iemand.
Daar gebeurde het allemaal.
Wat precies, dat wist niemand.
Ik ga heel even naar huis, zei ik.
Tot zo!
Maar ik kwam niet meer terug.
Ik wilde wel, maar ik sliep.
