Hansje

In het asiel zeiden ze dat ze Fopje heette. Ik heb me daar gewoon bij neer gelegd. Niet eens over nagedacht dat ze daar misschien zelf ook niet blij mee was. Toch stond het haar niet, Fopje. En de afgelopen jaren noemde de een haar dan ook Floppie. En de ander weer Popje. Ik noem haar meestal poes. Dat klopte tenminste. Maar echt veelzeggend was het niet. Net als mijn naam eigenlijk. Want ik ken nog wel meer meisjes.

Sinds zaterdag is alles anders. We kregen bezoek. Het was gezellig en het werd laat. Het bezoek keek naar poes. Hij keek nog eens. Heel streng. En zei vastberaden: Hansje.

Sinds Poes Hansje heet is ze een stuk gelukkiger. Ze kijkt zelfs stiekem een beetje trots als we het over haar hebben.