|
Theetap
Op mijn nieuwe werk is een special theetap. Ik heb nog nooit zoveel thee gedronken als de afgelopen weken. Van het hele pickwickpluszonnatura-assortiment vond ik sterrenmunt het lekkerst. Bovendien ziet de verpakking eruit alsof sterrenmunt je vrolijk en ongecompliceerd maakt. Lichtblauw met bloemetjes. Dat zijn de bloemetjes van de sterrenmunt-plant, dacht ik. Die neem ik later ook, als ik een tuin heb. Dan wordt alles anders. Ik zal een leven krijgen van lichtblauw en bloemetjes en ik zal houden van de mensen en de dingen zoals ze zijn en ik zal glimlachend oud worden. Na 5 slobberkoppen dacht ik het soms al een beetje te merken. Maar vanmorgen wees mijn nieuwe beste vriend Jan van mijn nieuwe werk me op de achterkant van het zakje. "Zoethout en anijs" zei hij. Zoethout en anijs. Geen sterrenmunt. Zelfs geen munt. Die bloemetjes waren nep. Zoethoudertjes. Dat blauw slaat ook nergens op. Vanaf nu stap ik over op tobmokken vol brandnetelthee. Wat daar straks in blijkt te zitten kan alleen maar meevallen.
Herinneringsroute
Mijn nieuwe werk zit op een herinneringsroute. Pas bij de allerlaatste stoplichten ga ik nu rechts waar ik voor de Rietveld links ging. Twintig minuten om me af te vragen of ik het nou had moeten afmaken of niet. Of het nou aan mij lag of aan die pluizige docenten. Vanmorgen fietste ik vijftien van de twintig minuten achter een meisje met een zelfgebreide blubberrode oormuts zonder deksel. Ze had een rol kippengaas bij zich. Die herinner ik me nog wel. "Maar ik wil graag leren zeefdrukken", zei ik. "Dat doe je maar in je eigen tijd", zei de Rietveld streng, "het gaat niet om de technieken, het gaat om het idee". Zo kwam ik in een jaar niet verder dan een halve identiteitscrisis en een berg papier-mache. Ik zat op de Rietveld maar heb geen diploma gehaald. Dat geeft gelukkig niks op de Rietveld, want het gaat om het idee.
Tien over half twee
Het is altijd tien over half twee op het Hoofddorpplein. Elke ochtend sta ik bij het stoplicht en denk ik: er staat tien over half twee en ik heb geen horloge dus wie ben ik om te zeggen dat het niet tien over half twee is? Bovendien: met de gedachte dat het tien over half twee is, is niks mis. Ik fiets hier over het Hoofddorpplein en het is tien over half twee. Misschien ga ik zo wel even ergens zitten, of een boek kopen. Of naar de markt en dan de hele middag koken. Het wordt een topdag vandaag, om tien over half twee.
Bubbels en bennie
Bennie had appel en ik papaya. Bubble Tea is het gezelligste vrijdagavonduitje aller tijden!
O-oh...
Heb ze net allemaal weggedaan. Drie vuilniszakken vol Joy Division, Sonic Youth, The Cassandra Complex, Clan of Xymox, This Mortal Coil, Anne Clark en Laibach en ... en ... en...
Ik kan wel huilen...
|
