|
De nieuwe Uri G.
Ik heb het dus niet gevolgd. Ik wilde het gaan volgen, maar het kwam er niet van. Gisteren las ik in de krant wie Hollands Next Uri Model was geworden. Die ken ik. Die nieuwe Uri G. Toen ik studeerde (en hij nog net niet) hadden we hetzelfde bijbaantje. We hingen jassen op in de garderobe van de Nieuwe Kerk. We droegen allemaal dezelfde oversized sweater met een afbeelding van de lopende tentoonstelling. Het was een beetje een ongelukkig bijbaantje. Enerzijds omdat jassen ophangen heel simpel is. iedereen kan zijn eigen jas ophangen dus je helpt iemand niet echt verder door die taak op je te nemen. Anderzijds doordat het altijd kouder dan buiten is in de Nieuwe Kerk. Dus mensen hingen hun jas op en kwamen 'm dan altijd binnen een half uur weer terughalen. Een beetje bozig, omdat ze het koud hadden. En om dan te zeggen dat je het nog zo van tevoren had gezegd, daar help je iemand ook niet mee. We hielpen dus eigenlijk niemand met onze aanwezigheid. Ik las dat de nieuwe Uri G. mensen kan laten zweven. Dat kon hij toen nog niet, bij mijn weten. Ik denk dat hij mensen die graag willen zweven enorm helpt. En hoop dat ze niet te snel terugkomen, als het boven kouder blijkt dan op de grond...
Belfast
Er vielen me heel veel dingen op in Belfast. Zoals me altijd eigenlijk dingen opvallen. Maar van dat dus extra veel in Belfast.
In Belfast wonen heel veel jongeren. Waarschijnlijk allemaal zo'n 15 jaar geleden verwekt, met het einde van het ergste geweld.
Geen van de jongeren had oordopjes in. Het was even wennen, die blote tieneroorschelpen. Maar de jongeren schaamden zich er totaal niet voor.
In Belfast heb je ook geen Mp3 nodig. Ze hebben daar alleen maar goede muziek. Dat viel me dus ook op. In Belfast.
Op de luchthaven draaiden ze Snow Patrol, uit de speelhallen schalde Duran Duran, in het hotel kreeg je AIR als ontbijt. Plekken die je doorgaans zou ontlopen vanwege de bonkende bas-bagger (of juist rechtenvrije nietsnummers) werden in Belfast voorzien van een kritische noot. Het hele weekend voelde als een real-life videoclip. Het droevige, rauwe maar ook aandoenlijke, burgerlijke van de eilanden, als decor voor de mooiste muziekjes. Beetje Bronski Beat. Dat viel me op. Met nog heel veel dingen.
|
|
|
